Plat land

Pasen is voorbij, maar niet voordat er in het oosten van Nederland de traditionele paasvuren ontstoken worden. Mooie traditie die echter nu weer ter discussie komt. Er zijn mensen die klagen. Klagen over fijnstof en over de gevolgen van een wind vanuit Oosten richting de randstad. Is het überhaupt een discussie waard? Ik vraag me af wat deze mensen van de brandende kruizen  in Luxemburg vinden, die daadwerkelijk in ieder klein dorpje branden?

Yep, dat kleine Luxemburgse volk steekt een keer per jaar, de zondag na Carnaval een mega groot kruis in de fik. Het liefst op zo’n hoog mogelijk gelegen plek, zodat iedereen het kan zien. Meestal worden oude kerstbomen verbrand of ander afval-hout.  Ik heb in al die jaren dat ik actief meegeholpen heb het hout te verzamelen nooit een kwaad woord over gehoord. Het was tenslotte een symbolisch feest. Niet dat we iemand aan het kruis hingen om te verbranden. Nee de winter en de boze geesten des winters werden verdreven en de lente wordt verwelkomt. Het is vooral een leuk “dorps” gevoel wat je krijgt met wat eten en drinken en vooral met veel vrienden die samen voor de “Buerg” (Luxemburgse naam van het brandende kruis) gezorgd hebben. Een gevoel van vriendschap en verbroedering. Juist in deze tijden een mooie traditie om in stand te houden.

Als ik zo naar de Paasvuren kijk, is dat een soort van 1 op 1 kopie van het “Buergbrennen” in Luxemburg. Even los van de religieuze achtergrond, verbroedert het zoeken naar “brandstof” voor de Paasvuren en zorgt het voor een leuke sfeer. Zijn we in Nederland dan echt zo ver afgezakt, dat een ieder cultureel evenement, dat ons samenbrengt in positieve zin, ons als gemeenschap één laat zijn, de nek omdraaien omdat er een aantal mensen zich aan storen? Zijn we zover dat de minderheid het voor het zeggen heeft over een stukje cultureel erfgoed. Dit is bedenkelijk en zal op gegeven moment leiden tot een land zonder kleur en geur, zonder identiteit en zonder cultuur. Een soort plat land…

 

bron foto

 

 

 

 

Prikkelen van de mindset.

 

Duurzaamheid is voor mij niet alleen het optuigen van een windmolenpark of het plaatsen van zonnepanelen maar gaat terug naar de basis, wat wij als huidige generatie de volgende generaties mee willen geven. Hierbij ontkom je dus niet aan het aanpassen van het huidige schoolsysteem. Naast de basis, zoals leren lezen, schrijven en rekenen, zouden we onze kinderen ook iets mee moeten geven over sociale verschillen die er zijn, stukje historie dichtbij en wat duurzaamheid is. Ik mis dit toch in de huidige schoolagenda van race-lezen, splitsen en hak-woorden.  

In Oss zijn we met een aantal projecten/proeftuinen bezig. Zo is er in de Ruwaard de proeftuin om over zorg anders te denken en deze dan ook anders te organiseren. Ik zou graag ook zo een proeftuin bij een van de basisscholen willen zien in de gemeente Oss. Zo zou je een aantal thema’s in de dagelijkse routine van de kinderen in het basisonderwijs kunnen inbouwen:

Geschiedenis dichtbij

De gemeente Oss is alles behalve saai als je naar haar rijke historie kijkt. Vanaf de Romeinen over de middeleeuwen, met het stadskasteel Oss gericht tegen de Gelre. Maar ook het temmen van de Maas (of juist weer de ruimte geven), de industriële revolutie met hoofdspelers in de margarine-, vlees- en pillenindustrie. Als je bedenkt welke bedrijven allemaal hun oorsprong in Oss hebben mag je daar best trots op zijn en ook wat van vertellen op school. Het helpt enerzijds de kinderen een beeld te vormen bij locatie zoals de Heuvel, Oostwal, Land van Ravenstein of Land van Megen. Het geeft een inkijk hoe de gemeente zich ontwikkeld heeft en hoe zij in de toekomst dit zouden moeten koesteren en op hun nieuwe manier van denken verder uitbouwen. Het verleden heeft ons gevormd en doet ons leren hoe we de toekomst willen vormen.

Bezoek aan kringloop

Ik ben zelf met mijn dochter naar de kringloop geweest. Zij is 7 en vond het reuze interessant dat haar “oude” speelgoed nu doorgaat naar kinderen die het niet zo breed hebben. Het idee achter de kringloop, de duurzaamheid die het met zich meebrengt, om niet alles zomaar weg te gooien. Dat zijn lessen die bij kinderen blijven hangen. Ik zou het dan ook toejuichen als er gedurende de basisschooltijd, kinderen 1 of 2 keer naar de kringloop gaan om het idee, de werkwijze en het nut ervan in te zien en ook in zich op te nemen voor de toekomst.

Voedselbank

We spreken rond deze tijd veel over de christelijke waarden en wat kerst voor veel mensen betekent. Ook is er, zoals ieder jaar, Serious Request actief in de weken voor kerst. Hun inzet is lovend maar waar 3FM vooral buiten de landsgrenzen kijkt, zijn er ook dichter bij huis veel mensen die moeite hebben om rond te komen. Gelukkig – of helaas – is er daarom een voedselbank. Het is een sociaal vangnet met een dubbel gevoel. Je mag trots zijn dat het bestaat, zodat iedereen fatsoenlijk kan eten. Aan de andere kant zou het niet moeten kunnen dat in een land als Nederland, mensen hier behoefte aan hebben. Armoede is veelal een taboe. Maar armoede is veelal geen keuze en zou dus ook uit de taboesfeer getrokken moeten worden. Daarom zou ik ook hier graag zien dat kinderen 1 of 2 keer gedurende hun verblijf op de basisschool naar de voedselbank zouden gaan. Ook hier weer begrijpen waarom het er is. Dit gebeurd al sporadisch, maar in mijn beleving moet het gewoon een structureel “uitje” worden.

Dit zijn maar een 3-tal punten van waar je het onderwijs uit zijn theorie naar de praktijk haalt en kinderen een andere mindset meegeeft. Het schaadt niet om wat schooltijd op een andere manier in te vullen. Je zult uiteindelijk verbaasd zijn over de ziens- en denkwijze van kinderen op zulke thema’s. Best inspirerend!