Plat land

Pasen is voorbij, maar niet voordat er in het oosten van Nederland de traditionele paasvuren ontstoken worden. Mooie traditie die echter nu weer ter discussie komt. Er zijn mensen die klagen. Klagen over fijnstof en over de gevolgen van een wind vanuit Oosten richting de randstad. Is het überhaupt een discussie waard? Ik vraag me af wat deze mensen van de brandende kruizen  in Luxemburg vinden, die daadwerkelijk in ieder klein dorpje branden?

Yep, dat kleine Luxemburgse volk steekt een keer per jaar, de zondag na Carnaval een mega groot kruis in de fik. Het liefst op zo’n hoog mogelijk gelegen plek, zodat iedereen het kan zien. Meestal worden oude kerstbomen verbrand of ander afval-hout.  Ik heb in al die jaren dat ik actief meegeholpen heb het hout te verzamelen nooit een kwaad woord over gehoord. Het was tenslotte een symbolisch feest. Niet dat we iemand aan het kruis hingen om te verbranden. Nee de winter en de boze geesten des winters werden verdreven en de lente wordt verwelkomt. Het is vooral een leuk “dorps” gevoel wat je krijgt met wat eten en drinken en vooral met veel vrienden die samen voor de “Buerg” (Luxemburgse naam van het brandende kruis) gezorgd hebben. Een gevoel van vriendschap en verbroedering. Juist in deze tijden een mooie traditie om in stand te houden.

Als ik zo naar de Paasvuren kijk, is dat een soort van 1 op 1 kopie van het “Buergbrennen” in Luxemburg. Even los van de religieuze achtergrond, verbroedert het zoeken naar “brandstof” voor de Paasvuren en zorgt het voor een leuke sfeer. Zijn we in Nederland dan echt zo ver afgezakt, dat een ieder cultureel evenement, dat ons samenbrengt in positieve zin, ons als gemeenschap één laat zijn, de nek omdraaien omdat er een aantal mensen zich aan storen? Zijn we zover dat de minderheid het voor het zeggen heeft over een stukje cultureel erfgoed. Dit is bedenkelijk en zal op gegeven moment leiden tot een land zonder kleur en geur, zonder identiteit en zonder cultuur. Een soort plat land…

 

bron foto