Lang leve de traagheid #NOT

Afgelopen verkiezingen waren nou niet bepaald rooskleuring (of groenkleurig) voor het Osse CDA. Het verlies was duidelijk en de kiezer had gesproken. Intern zijn de nodige woorden erover gewisseld maar verder dan een nieuwe fractie installeren zijn we als CDA niet gekomen.

Vorige week kreeg ik een email vanuit het Osse CDA met hierin de vooraankondiging van een ledenbijeenkomst in juni. Nou hé hé, eindelijk gaan we praten over de nieuwe koers van het CDA. Helaas, teleurgesteld deed ik de email archiveren. Er zijn zeker boeiende thema’s die besproken worden tijdens de bijeenkomst maar helaas krijgt de nieuwe -sterke- fractie vooralsnog niet het daadkrachtige bestuur wat er bij behoord en wat ze verdient hebben. Ik  vind dit jammer. Eigenlijk had al direct, richting de leden na het pijnlijke verlies, een signaal moeten worden afgegeven dat we met nieuwe elan aan de heropbouw gaan werken. Niets is echter gebeurd. We gaan gewoon op de oude voet verder. Als actief lid van het lokale CDA is dit best pijnlijk om te zien en zet het je aan tot nadenken. Gedachtes die ik uit respect voor sommige maar liever hier niet neerzet.

Zoals in eerdere blogs geschreven was het CDA tijdens de verkiezingen zichtbaar maar werd het door de kiezer niet gezien. Helaas blijven we nu nog steeds ergens in een donker hoek zitten, met als lichtpunt een sterke fractie maar zonder de nodige schijnwerpers vanuit het bestuur.